Hej hej,

 

hier ben ik weer. Ik denk dat het weer tijd wordt voor een update.

Na het bezoek van onze torteltjes was het even een rustige periode.

Maar zoals gebruikelijk waren er weer wat leuke feestjes en we hebben wat afwisselend weer. De ene dag is het zonnig de andere dag bewolkt. Maar in het algemeen valt er niets te klagen.

 

In de week nadat de torteltjes naar huisgingen hadden we een tentamenfeest. Dit was gewoon de donderdagavond enkel duurde het nu tot twee ipv één uur en was er een liveband. Dus lekker een avondje knallen. Niet buitengewoon bijzonder maar gewoon leuk en gezellie.

Voor een kleine impressie zijn er natuurlijk weer wat foto's te vinden op deze site.

 

De vrijdag hierop was het natuurlijk 1 april. De dag van de grappen en grollen. We hebben met de Nederlanders een 1-april-party georganiseerd. We hebben iedereen uitgenodigd om ter ere van deze speciale dag feest te komen vieren bij mij thuis. Echter hadden we een brief op mijn deur gehangen met hierop de boodschap dat het feestje bij Eelco thuis was. Dit als de grote 1 april grap. Nou kwamen er niet veel mensen, omdat er veel aan het reizen waren, maar de grap was geslaagd. Mijn huis ligt aan het begin van de hele woonwijk en die van Eelco in de laatste rij flats. Dit betekende dus een 10 minuten wandeling voor alle bezoekers. Die rotte Hollanders met hun grappen. Deels was er onbedoeld ook een grap voor ons. Wij hadden er even niet aangedacht dat na negen uur de voordeur van de flat automatisch sluit. Dit betekende dus een wandeling voor mij en Steffi richting huis en terug. Immers als de gasten het briefje op mijn deur moeten lezen, moeten ze wel de flat in kunnen. Oplossing: Een krant tussen de voordeur. Maar we tuinden dus onbedoeld in onze eigen grap. Al met al een rustig feestje en een leuk bezoek aan onze gebruikelijke bar Flamengo.

 

Het weekend verliep verder zoals gebruikelijk. Een bezoek aan Bolanche en een luie zondag. In Bolanche waren niet zoveel mensen die ik kon. Echter twee Nederlandse jongens die hier al langer verblijven waren ter plaatse. De ene heeft een vriendinnetje en zat daar gezellie mee te zitten en de ander verveelde zich de pleuris. Dus hebben wij de avond maar gevuld met het gezamelijk drinken van flesjes bier en het vergapen aan de grote hoeveelheid veel te mooie vrouwen.

 

De week hieropvolgend stond er twee keer werken en school op het programma. Die week waren er wat vrienden van Dani over vanuit Spanje. Zeven gezellige gasten. De woensdagavond zou iedereen naar Flamengo gaan, op woensdagavond is het karaoke-avond, om een slag te slaan naar de welbegeerde 500 kronen die er te winnen vielen. Aangezien ik donderdags en zaterdags moest werken en dus geld in me zak zou houden, was ik natuurlijk snel overgehaald om mee te gaan.

Het was lekker druk en een van de betere Flamengo-avonden. Toen was het tijd voor de karaoke-wedstrijd. Nadat we een Zweedse soliste hoorde blaten, een dork zagen springen, een groep rockers een poging zagen doen......was het tijd. De Spanjaarden vergezeld door Rafael beklommen het podium. In volle borst knalde 'La Bamba' door de speakers. Onder luidde aanmoediging van ons natuurlijk. Benjamin beklom het podium om heel ludiek ook een beetje te zingen. Uiteindelijk moest er doormiddel van applaus besloten worden Wie van de besten zou winnen. Met onze support en een hoop olé olé, was de zege binnen. De 500 kronen werden omgeruild voor flessen Heineken en we knalden nog geruime tijd door. Tot mijn verbazing bleek een van de Spanjaarden vloeiend Nederlands te speken. De rest van de tijd spraken we af, sprak hij Nederlands en ik Spaans.

 

De donderdag was het weer tijd om te werken. De avond begon angstvallig rustig maar eindigde uiteindelijk goed druk. Van een af

terparty kwam het niet. De chefin moest op tijd weg. En eigenlijk waren we allemaal bekaf.

 

De vrijdagochtend was zwaar. College om tien uur en weinig geslapen. Maar al met al ik was aanwezig. Onze nieuwe docente is een hyperactieve, veel te blije, Ierse. Ik werd lichtelijk gestoord in de hoorzaal. Ik was totaal verrot na de avond werken en dat mens stond maar driftig te bewegen en aan één stuk door te ratelen. Gelukkig was er de lunchpauze. Ik ben gezellig met Dani en zijn vrienden wat gaan eten. Lekker beetje m´n Spaans ophalen. Na de lunch vertrok Dani met zijn maten naar Stockholm om daar het weekend door te brengen. Een paar lange uren college volgden en jawel er was tijd voor een kort middagdutje.

`s Avonds was er een knallend feestje bij Lucas en Joanna. Lucas zijn zus was over uit Polen en dat moest natuurlijk gevierd worden. Ook waren er twee vriendinnen van Teun over. Het was lekker druk en het feest was geslaagd. Natuurlijk moesten we weer naar Flamengo. Wat er na deze avond Flamengo gebeurde was met geen pen te beschrijven. In Flamengo trof ik mijn vriend de kapper. Hij kwam op me af en vroeg me hoe mijn kapsel beviel en een praatje pot. Ik vroeg hem hoeveel weken het al wel weer niet was dat ik naar de kapper was geweest. Hierop antwoorde hij, dat ik zondag maar ff langs moest wippen in de zaak, dan zal hij het wel even bijwerken voor niks. Nou das niet verkeerd.

Uiteindelijk rolden we de zaak uit en nodigde hij mij uit om met hem mee te gaan naar zijn huis. Hij was met zijn broer en twee meiden en vond het leuk om bij hem nog een afzakkertje te doen. Ik stemde in en we gingen op weg. Bij hem aangekomen werd mij wat Smirnoff geoffreerd en kwam hij met het volgende plan. Als ik hem vertrouwde met een paar glaasjes op kon hij mijn haar gelijk wel even doen. Zo gezegd, zo gedaan. Daar zat ik dan op een stoel in de badkamer, om drie uur snachts mijn haar te laten knippen. Na de knipbeurt kreeg ik een handoek en kon ik even douchen om de haren af te spoelen. Hoppakee. Een feestje, gratis drank en een gratis knipbeurt. Scheelt toch weer even 30 euro.

 

Zaterdag heb ik lekker zoveel mogelijk rust genomen. Ik had een verschrikkelijke kater, een hoop zwarte vlekken in mijn geheugen, maar een kort koppie. Langzaam begon de wereld tot mij door te dringen en tot mijn schrik bedacht ik mij dat ik Annika (de date van eerder) had uitgenodigd om voor het werken bij mij thuis te eten. Ik zou koken. Ik greep mijn telefoon en vroeg haar wanneer ik haar kon verwachten. Ik moest met een kater van jewelste snel naar de supermarkt om boodschappen te doen, hierna het huis enigzins aan de kant ruimen en rap naar het station om haar op te halen. Halléluja. Maar de missie werd volbracht. Om half zeven stond ik op het station. We liepen lekker in de frisse lucht naar huis en ik showde mijn kuise woning. Toen moest ik achter de pannen. Ik heb me lekker uitgeslooft en biefstukjes met asperges en aardappelkroketjes gemaakt. Imposant wel niet?

Toen moesten we rennen naar het werk. Er was een diner voor een studiegroep tot negen uur, hierna gingen beide barren open en konden er meer gasten komen. Onze job was de barren runnen en de garderobe bijhouden. De studiegroep kwam totaal lazurus van tafel dus we hadden onze handen vol. Annika en ik begonnen in de beneden bar en hadden gelukkig even rust voor de storm. Wat een leuke ervaring; jij nuchter en iedereen die rondloopt totaal out of control.

Uiteindelijk draaide ik wat uurtjes de bovenbar. Hier meldde zich een interessante jongedame zich aan de bar en haar missie was duidelijk. Hoe versier ik deze barman. Ze deed verschrikkelijk haar best. En volgde mij de hele avond. Het uur dat ik de garderobe deed hield ze me de ganze tijd gezelschap. Ik ging echter niet echt in op de avances. Ik heb haar gered van een dronkaard die zijn zinnen op een rotte manier op haar had gezet maar dat was het wel. Ik wist dat na het eruit werken van de gasten en een hele zware schoonmaakklus, er een hele fijne afterparty volgde en dat ik de stappen die ik eerder met het etentje gezet had wilde vervolgen. Zo gezegd.....zo gedaan.

Echter, alhoewel ik nog steeds niet zeker ben, rijst het vermoeden dat mijn date meer ziet in vriendschap dan in een andere invulling van ons leuke contact. De afterparty was rustig zitten en wat bierdrinken en een beetje kletsen over alle belevenissen van de avond. Half acht 's morgens rolde ik mijn bedje in en was het zondag.

 

Weer een nieuwe week begon. Ik ging weer naar college, bereidde opdrachten voor en had een relatief normale week. Donderdag was er een voetbaltoernooi. Ook wij hadden ons ingeschreven met een team. Op het toernooi moest ieder team een meisje hebben en die speelde dan de hele wedstrijd. Ons team bestond uit Teun, Thomas, Eelco, Sandra "Beckenbauer", João, Steffi, Florent, Kouba en mij. Veel te veel spelers dus. De Spanjaarden speelden in een ander team en werden aangevuld met Nicolas en Rafael. Zij waren dan ook overduidelijk favoriet. De eerste wedstrijd speelden wij gelijk. Het was duidelijk dat van de andere zweedse teams niet veel te verwachten viel. We moesten de tweede wedstrijd winnen met meer als 2-0 zodat we de eerste werden in de poule en dus niet in de halve finale al tegen onze Spaanse vrienden zouden spelen. Dit deden we we wonnen de wedstrijd met 5-0. Na drie puntgave voorzetten van Teun, kon ik de stand al rap op 3-0 zetten. Een vierde goal werd afgekeurd om dubieuze redenen. Op naar de halve finale. Hier strandden we jammergenoeg. Iets wat mij aardig pissig maakte. Net voor tijd werd een van onze spelers onderuit gewerkt en waren we overtuigd een vrije trap te krijgen. Echter de scheids liet doorspelen en vier spelers stonden voor ons goal. Verloren. De finale werd hierna overtuigend gewonnen door de Spanjaarden.

Om zeven uur trof iedereen van het toernooi elkaar in de pub van Tenoren voor de prijsuitreiking en wat biertjes. Je kon hier gelijk blijven tot de gebruikelijke disco-avond van start zou gaan. Dit deden Eelco en ik dan ook. Lekker echt voetbaldagje. Hoop flessen bier en gewoon doorgaan tot het einde. Kacheltje lam dat wel maar leuk leuk. Uiteindelijk belandde ik met Nic nog bij twee meiden thuis voor een glaasje wijn en was het later weer bedtijd.

 

Vrijdag heb ik maar een pan soep tegen de kater gekookt en kwamen Teun en Eelco langs om mijn playstation voor een avondje te lenen, aangezien ik toch naar Johannes zijn verjaardag moest. Nou dat was me een feestje wel. Ik moest naar een villa in een buitenwijk. Mijn zweedse idioot had een ruimte gehuurd met een zwembad, sauna en een jacuzzi. Met 20 mensen en 40 liter wijn en veel een hoop meiden in bikini, moet ik toegeven dat hij er werk van had gemaakt. We hebben lekker zitten drinken in de jacuzzi, wat gezwommen en in de sauna gehangen. Later op de avond hebben we het gezamelijk afgesloten in Flamengo. De beste party tot nu toe. Ongelovelijk.

 

Zaterdag ging ik naar Bolanche. Was weer lekker druk en een hoop bekenden dit keer. Ik had lekker wat lol met Teun, Eelco, Tully en Marianna. Tot ik plots werd aangesproken door twee dames. Het meisje dat mij probeerde te versieren op mijn werk. Ze was toch eigenlijk best wel erg leuk. We namen een tafeltje en hebben uren zitten kletsen. Uiteindelijk spraken we af voor de zondag.

Zondag middag ben ik met Catrin ( zo heet ze) een pizzaatje gaan eten en hebben we films gehuurd. We hebben bij mij een film gekeken en een hele leuke tijd gehad. De tweede film bewaarde we maar voor maandag. Het ontwikkelde zich in rare dagen met een hoop lol. Ik heb zelfs haar familie ontmoet en gisteren daar meegegeten. Leuke manier om de Zweedse cultuur is echt te zien. Ze vertelde mij vooraf dat haar vader meestal errug onvriendelijk was tegen jongens die met haar thuiskwamen. Echter de man was heel tof en gaf me zelfs direct zijn autosleutels zodat we niet naar de videotheek hoefden te lopen om de films terug te brengen. Ik was verbaast. Hij zei dat hij dit deed onder het mom van, als je in Rotterdam kan rijden laat ik jou liever hier in mijn auto rijden dan mijn dochter.

Ik zie wel hoe dit alles verder verloopt, voorlopig is het errug apart, maar erg leuk ook.

Verder zijn Nicolas zijn ouders gister aangekomen, om hier een weekje vakantie te vieren. Ze spreken nagenoeg geen Engels, maar het zijn volgens mij wel leuke mensen. En nu zit ik dit verhaal te typen. Ik geloof dat jullie nu wel moe zullen zijn van het lezen en ik hoop dat iedereen weer bij is.

 

De fotos bij dit verhaal zullen weer te vinden zijn in het fotoalbum onder verschillende kopjes.

 

Hej da,

 

Dennis

  

Hej hej,

 

ik heb de foto´s van het weekendje dat Michel en Nathalie hier waren op de site gezet. Ik heb me voorgenomen de foto´s in meerdere albums te gaan verdelen van af nu. Dit om het wat overzichtelijker te houden. Wanneer je nu de foto´s wilt bekijken moet je dus een album kiezen. Dit wijst zich vanzelf. Het album voor deze foto´s heet...bezoek van Michel en Nathalie.

 

Tot lezens,

 

Dennis

Hej hej,

 

het duurde even als gevolg van het heerlijke weer buiten en wat drukke dingen, maar er is weer een update.

 

Alweer meer als een week geleden kwamen Michel en Nathalie op bezoek. Ik had de wekker op tijd gezet op de vrijdagmorgen...iets heel ongebruikelijks....zodat ik op tijd klaar was om mijn bezoekers te ontvangen. Nou dat was niet nodig hoor. Mijn bezoekers u kent ze wel waren lekker op tijd in Stockholm, maar geen geboren wereldreizigers. Nadat ze op het afgelegen vliegveld waren aangekomen, moesten zoals ik wist een bus pakken naar Stockholm Centraal om vanaf hier met de trein naar Borlänge te komen.Nou dit verliep vlekkeloos, maar aangekomen in het centrum hadden ze honger en moest er geluncht worden. Zoals gezegd mijn lieve torteltjes zijn geen echte wereldreizigers, maar echte Rotterdammers. Ze gingen er dan ook vanuit dat in het grote Zweden er ook gewoon om het uur een trein ging. Dus werd er rustig geluncht en daarna op het treinschema gekeken. Per sms probeerde ik ze nog snel naar een trein te dirrigeren, maar die werd niet gehaald. Kort samengevat in plaats van rond één uur, kon ik mijn bezoek om half zes ophalen op station Borlänge. Geen verbinding Rotterdam-Den Haag, nee vijf treinen per dag en daar moet je het meedoen. Maar ach,,,,kan gebeuren. Uiteindelijk was het voor mij minder vervelend als voor hun. Ik was dan wel na een kort nachtje errug vroeg op, maar het was heerlijk weer en ik heb dan ook de hele dag in het zonnetje doorgebracht. Mijn torteltjes daarentegen hadden de pech dat er geen vrije plaatsen meer waren en aangezien dit niet de intercity was, betekende dit dus drie uur staan en op je koffer zitten.

 

Maar om half zes was het dan zover. Ik zag twee treinen binnen rollen en ging het perron op. Na even rondkijken in de drukte stonden ze er. Moe en gaar van het hangen in de trein, lekker een peukie rokend. De eerste die mij opmerkte was Nathalie. Ik moet zeggen ik had het toen al naar mijn zin. Echt heel leuk na drie maanden als je je dan je broertje en tevens soulmate daar ziet staan met zijn meissie. Na een stevige omhelsing en het oproken van het sigaretje was het tijd om het station te verlaten. Al lopend konden ze me vertellen al enige kennis met de Zweedse cultuur gemaakt te hebben. De eerste instantie vonden ze het maar onvriendelijke en rare mensen. En inderdaad ze zijn zó precies hier. Ze zitten in de trein op de plek met hun nummer en wissel dan ook zeker niet van plaats. Verder zijn ze stug en nors. Maar al met al best vriendelijk als je eenmaal een gesprek hebt. 

Goed als verassing voor het lange staan vertelde ik ze dat ik nog gewacht had met de boodschappen, zodat we samen konden beslissen wat te eten. Lekker van af het station naar het winkelcentrum lopen om in de grote supermarkt boodschappen te doen, waaropvolgend een wandeling langs de universiteit naar mijn huis. Nou das toch sociaal van mij na drie uur staan.;) We deden snel even de enige benodigde boodschappen en zetten de pas erin zeulend met koffers. Nathalie had al gelijk een zelfde hekel als ik.....die rotte steentjes op straat die er liggen voor als het sneeuwt tegen de gladheid. Lekker heel je open schoentjes vol met grind.

Thuisgekomen was er het uitpakken van de bagage, een verdiend glas drinken, het aanschouwen van het verschrikkelijke grote tweepersoonsluchtbed (dank Eelco) en ...de kennismaking met mijn huisfransoos Nicolas. De gezelligheid zat er al gelijk in. Michel en Nathalie evenzo konden het errug goed vinden met mijn huisgenoot. Nicolas die veel tijd in zijn kamertje achter de computer doorbrengt, vond het bezoek duidelijk ook errug leuk, Hij was bijna de gehele tijd in ons gezelschap en dus in de woonkamer.Gelukkig.

We zaten gezellig bij te kletsen en er waren leuke hoor-en-wederhoor gesprekken met Nic. Michel en Nic speelde lekker een potje playstation en Nath ging ff msnen in mijn hok. Tijd om te koken voor mij dus. Op het menu stond.....penne bolognese. Ik heb het leuk opgemaakt en de eerste kennismaking met mijn kookkunsten viel in goede aarde.

Na het eten was het rap afwassen geblazen en opfrissen, want we hadden een druk programma. De eerste avond stond er een wafelparty bij Christine (Duits meisje) en Lisa op programma. Een aardige wandeling en onderweg kwamen we mijn maat Johannes met een gezelschap tegen. Ze vergezelden ons naar het feestje. Bij aankomst was er even een korte kennismaking met wat van mijn mede-internationals. De feeststemming zat er niet echt in en er waren weinig mensen. Maar dan hebben we altijd Johannes nog....dus die deelde al na twintig minuten mede dat er een taxibus onderweg was en dat we rap ergens anders heengingen. Met de mensen waar we dus mee kwamen gingen we op pad. De Salsa-Night in bar dancing Limits. Een klasgenootje van Johannes en mij zou hier dansen met haar dansgroep. Even was er paniek of dat we niet ongedane zaken terug naar huis moesten.....ik was vergeten Nahtalie en Mich te zeggen hun paspoort mee te brengen met uitgaan. ID is overal benodigd. Maar met Johannes en mij voorop en een beetje ouwehoeren, vroegen ze de ID niet eens. Ook voor mij was dit een nieuwe tent, maar het zag er sfeervol uit. Net of je ergens in Cuba in danscafé binnenstapte. Lekkere muziek en een leuk groepje bekenden aanwezig. We dronken wat bier, water en een heel geslaagde cocktail...he Nath?..De show viel ook niet tegen. Minescule pakjes en hoofdtooien.,,echte braziliaanse samba. En natuurlijk een goedkope manier om je klasgenote halfnaakt te aanschouwen. Ik wilde mijn bezoek ook mijn normale vrijdagavondclub nog even laten zien en met behulp van Johannes konden we ook hier zo doorlopen. Hier was het lekker druk en hebben we nog wat uurtjes gedanst en gefeest. Zelf Nicolas was gekomen.

Op de weg naar huis showde Nic gelijk even dat de verhalen die verteld had over een dronken Nicolas niet overdreven waren. Ik en de torteltjes zeken haast in de broek van het lachen. Dit keer presteerde Nic het om naast een complete palet (met hulp van Michel en spierballen), ook nog een winkelwagentje mee te nemen naar huis. Het balkon is aardig vol nu. Daarnaast beklom hij nog even met behulp van de palet een lokaal groot standbeeld. Dikke pret.

Nachtrust.

 

Zaterdagmorgen sliepen we wat uit, werd er ontbeten en geplaystationed. Einde van de middag maakten we een wandeling naar Kupolen om hier beetje rond te kijken en boodschappen voor de rest van de week te doen. Ook liet ik het gebouw waar ik normaal werk even zien. Thuis heb ik weer gekookt voor mijn bezoekers. Deze avond een koppie soep vooraf en later maiskolven, biefstukjes en rijst.

Het tweede feestje stond op het programma....bij de mooie Italiaanse dames. Een verschrikkelijke zoektocht maar gevonden. Onderweg troffen we Malek....de pakistaanse maat van Nathalie haha. Dit feestje was aanzienlijk gezelliger als de wafelparty. Iedereen was al zo lam als een deur en .....we moesten nog pasta en andere hapjes eten....kolere...we zaten al zo vol. Na niet al te lang was het alweer tijd om richting discotheek te vertrekken. Met het gehele gezelschap wandelden we naar het centrum. S2 stond op het programma. Ook hier was ik nooit eerder geweest, maar aangezien mijn bezoekers te jong zijn voor Bolanche was dit de beste optie. Een mooie discotheek en lekkere cocktails. Enige minpuntje was de verschrikkelijk lange wachtrij als gevolg van de paasdrukte. Zweden hebben de nare gewoonte straalbezopen aan te komen en dan lekker te schreeuwen en duwen in de rij. Maar we hielden stand en kwamen binnen. Lekker aan de cocktails en bacootjes gezeten en een leuke tijd gehad. Ook hier was Nic weer bij, een record. Twee keer uit in een weekend,,,,doet ie anders nooit. Moe maar voldaan namen we een taxi en gingen we na nog ff chillen lekker slapen.

 

Zondag was de rustdag. Lekker hangen in je huispak en Nathalie verzorgde een paasontbijt. Gekookte eitjes, gebakken broodjes. Heel de dag verschrikkelijk lui geweest en van elkaars gezelschap genoten. 's Avonds kookten Michel en Nathalie voor mij en Nic en natuurlijk voor henzelf. Aardapels uit de oven, komkommersalade en gehaktballen. Er was een goede film op tv die we lekker hebben bekeken, Launchen en tv kijken.....onze zondag.

 

Voor de maandag had ik het idee om een dagje Falun te doen. Dit is een wat aantrekkelijker plaatsje op een half uurtje met de bus. We wandelden richting het centrum waar de bussen komen en namen hier eerst nog een lekker broodje kebab als lunch. We liepen wat rond tot de bus arriveerde. In de tussentijd dacht ik dat het wel leuk was om mijn date van de laatste keer even te smssen, zij woont immers in Falun. Dit werd met enthousiasme ontvangen.

Vanuit de bus konden we wat meer zien van de omgeving van de stad, Veel bos en water en heel weinig bewoners. In Falun aangekomen dwaalden we wat door de straten en maakten we wat foto's. Rond een uur of drie troffen we mijn date en wat van haar vrienden om een kop koffie te drinken. Ze vond het leuk mijn familie te ontmoeten en ik vond het wel leuk haar weer even te zien. Hieropvolgend ging ik met Michel en Nathalie naar een gezellig bruin café alias Engelse pub. Lekker een biertje en wat cider voor Nathalie en gewoon lekker kletsen. Een hele leuke tent, leuk gezelschap en een hoop lol.

Ik wilde 's avonds met elkaar gaan eten in het hotel in Borlänge, maar we hadden pech met de bus. We vergaten dat het een feestdag was, dus er was beperkt vervoer. We besloten dan maar in Falun te gaan eten. We liepen wat rond om een geschikt restaurant te vinden en vonden uiteindelijk redelijk aangeschoten Anatolla. Een koerdisch specialiteiten restaurant. Een hele grote zaak, met een vriendelijk personeel. We hebben hier de dag afgesloten met een heerlijke maaltijd. De busrit naar huis en hier aangekomen nog tijdje lekker gehangen.

 

Dinsdagochtend moesten we alweer vroeg op. De trein vertrok om half acht. We waren lekker op tijd en tot elkanders spijt was er alweer het afscheid. Na mijn arm uit de kom te hebben gezwaaid....rolde de trein uit mijn gezichtsveld. Ik nam een kop koffie en een donut op het station. Dacht na over het geweldig leuke weekend. Had het even moeilijk. Je bent snel gewend aan lekker met elkaar in mijn huissie leven, de gezelligheid, de lol die ik heb als ik die twee torteltjes met elkaar bezig zie, de lol die ik beleef aan het om me heen hebben van mijn broer, mijn maatje. De rest van de dag verliep vreemd...ik had een introductie van een nieuw vak en verder was het stil in huis, een groot leeg luchtbed, afwas. Ik vond dinsdag meer kutdag.

Ging voetballen en speelde de sterren van de hemel....dit maakte nog iets goed. Slapen. Woensdag het reguliere leven begon weer. Ik maak het goed. Ben gewoon weer bezig en besef dat dit een speciaal maar zeer geslaagd weekend was. Bedankt maatjes, torteltjes, lieverds.

Het was goud.

 

Hej da,

 

Dennis

Hej hej,

 

Nou we hebben Mariootje en Peter gemist hoor, maar we hebben er toch wat leuks van gemaakt. Donderdagavond stond ik op het station te wachten. De trein was wat vroeg en jawel...daar kwamen ze dan Bart en Arne. We namen een taxi naar mijn huis, want zoals sommige van jullie weten; Bart is allergisch voor lopen. Onderweg vertelde ik de jongens de vervelende mededeling dat als gevolg van een examenperiode de nachtclub van school op deze donderdag gesloten was.Maar ik had gehoord van een pre-party bij een van de Duitsers en daarna een bezoek aan de pub want het was Sint-Patrick's Day. Ik liet de taxi stoppen bij de supermarkt om nog wat cola en dergelijke in te slaan. En showde de jongens mijn gettho.  Toen eerst maar eens naar mijn huis. Hier installeerden we de jongens hun spullen en trokken we een biertje open. We hebben gezellig een tijdje zitten ouwehoeren en gingen toen op pad. Nadat we in de wijk van de pre-party waren aangekomen begon de lol.......nummer 23 was nergens te bekennen. We gaven het na een tijdje op en gingen naar het Galaxy hotel waar de Ierse pub zich zou bevinden. Nou die vonden we wel...alleen hij sloot om 11 uur en het was al een uurtje later. Twee dames vertrokken van het hotel richting centrum...dus dan maar daar achteraan. We eindigden in de lokale Engelse pub. Ik maakte dus niet zo'n lekkere eerste indruk met Borlänge. Er waren wel 10 klanten in de pub. En we eindigden dan ook aan een tafeltje met een hoogbejaarde ongdeugd, twee Hells Angels van een jaar of 45 en de lokale radio DJ. Lees: The Voice van Borlänge. Nou leg dat maar eens uit aan de jongens die jonge wilde vrouwen verwachtte. Maar al met al was het toch wel een avond om te herinneren. Ik bedoel....zo slecht en zo maf maak je niet vaak mee. Uiteindelijk zijn we al sneeuwballen gooiend maar afgetaait naar mijn huis. Hingen hier aangekomen nog wat en gingen naar bed.

 

De vrijdag begon lekker. Arne besloot deze verschrikkelijke luie man maar eens wakker te maken. Hij is een vroeg persoontje en was het na 3 uur in zijn eentje te hebben geplaystationed zat. Toen ook Bart en ik uiteindelijk het playstationen zat waren en ze mijn huisgenoot Nicolas ontmoet hadden, gingen we maar eens naar Kupolen en het stadscentrum. We liepen wat rond in Kupolen en namen een broodje. Hier kwamen we Eelco, Naomi en Teun alias TJ alias Björn Borg tegen. Nou die waren niet voor veel in op de vrijdagavond behalve Eelco. haha. Teun ook wel trouwens maar die gaf de voorkeur aan blond vrouwelijk zweeds in plaats van mannelijk hollands.

We wandelden nog naar het centrum van de stad en bezochten natuurlijk de Systembolaget (staatsslijter). Bart kocht nog wat rosé en Arne drie pilsies om te gooien....haha....hij dropte er twee buiten die gelijk uitelkaar sprongen. Gaat je investering fijne vent. 

We bezochten hieropvolgend de bowling-pool-biosccoop om een potje pool te spelen. Nou hier verhaal ik maar niet te lang over ik had zo'n vervelende kater dat ik niet eens normaal een keu kon vasthouden en mezelf totaal voor lul zette.

Op naar de winkel voor het avondeten en naar huis dan maar. Ik heb wat pasta gekookt voor ons en we hadden wat stokbrood. Even gauw de afwas en de hopelijke betere avond kon beginnen. Eelco kwam langs om gezellig wat te drinken en ook belde ik mijn zweedse maat Johannes die zich ook bij ons voegde. Het was errug gezellig we dronken wat wijn en wiskey-cola en hadden een hoop lol. We lieten Johannes een taxi bellen en gingen op weg naar Flamengo. Het was niet errug druk, maar uitermate gezellig. Johannes had het weer op zijn heupen en kocht een fles champagne....hij had gewonnen met pokeren. Wij konden natuurlijk niet achterblijven dus wij kochten ook nog maar een flesje. Lekker decadent aan een tafeltje. De Fransen en Spanjaarden kwamen ook aan en maakten kennis met de maten.

Uiteindelijk scoorde onze enige echte Arne nog een leuk, maar errug stevig zweeds mokkeltje en gingen we naar huis. Dit in de overtuiging dat deze dame en vriendinnen nog wel eventjes naar mijn huis zouden komen. Nou niet dus....maar de avond was goed gelukt en we gingen met een gerust hart naar bed.

 

De volgende morgen was het alweer zaterdag. De hele dag lekker hangen en playstationen.Arne de fijne

Hej hej,

 

voor de maten in Nederland. En ik doel met name op mijn mede-voetballers. Ik kreeg wat commentaar dat er wat meer lokale natuur op de site moest. Ik heb 7 foto's voor jullie toegevoegd nu. Dit zijn foto's van het Ladies Dinner dat georganiseerd werd in de club waar ik af en toe werk. En dit is slechts een klein tipje van de sluier der Zweedse schoonheid...

En nu niet ineens allemaal gelijk een vlucht boeken he.

 

 

Veel plezier

 

 

Nog even dit:

 

Voor sommige van jullie, die ik verteld heb een reisje te maken dit weekend, zal het raar klinken dat ik logees krijg dit weekend.

Toen ik zaterdag onze vriend Mario belde om te bevestigen dat ik komend weekend naar zijn plaatje zou komen samen met de mannen uit Vasteras, had hij een vervelende mededeling. Het weekendje kon geen doorgang vinden, Mario´s moeder blijkt ernstig ziek te zijn. Hij is onlangs terug naar Nederland vertrokken om zich hier bij haar te voegen. Verschrikkelijk nieuws.

Via deze weg wil ik nogmaals mijn medeleven uitspreken naar Mario en zijn familie. Ik wens hun alle sterkte toe die zij de komende tijd nodig zullen hebben. Ik denk dat ik hiermee namens al onze vaste IBL´ers spreek; Maatje we denken aan je!

 

Om toch nog van elkaars gezelschap te kunnen genieten, heb ik besloten de anderen uit te nodigen naar Borlänge te komen. Het zal lang zo'n feest niet zijn, als het had moeten zijn, maar het is tenminste iets. Ik kijk er toch wel naar uit.

 

 

 

 

Hej hej,

 

daar ben ik weer. Met zoals beloofd een nieuwe update over de andere dagen rondom mijn nieuwe coupe. En dat was me de tijd wel hoor.

 

Alleerst waren er de schriftelijke en mondelinge toets Zweeds. Dit verliep op zijn zachts gezegd merkwaardig. Ik ben zoals jullie weten als het tentamens betreft altijd best hectisch en anderzijds toch ook weer niet ...altijd laat. Ik kocht zoals gebruikelijk de boeken voor dit vak, pas na 5 weken college. Natuurlijk is er dan iets mis. Het tekstboek was uitverkocht en moest besteld worden. Ik zou het 2 weken na de toets hebben. Grandioos. Dus ik nog steeds niet in de stress. Dit terwijl ik mensen al anderhalve week zag blokken. Dus leerde ik wat dialogen en grammatica uit het andere boek en ging zonder te slapen ´s morgens naar de universiteit. Hier hadden ze een exemplaar van het andere boek in de bieb, dat je niet mocht meenemen. Dus hier heb ik van half acht tot tien uur in dat boekje zitten kijken. Ja Dennis dat zal wel niets worden, was een veelgehoorde opmerking. Maar deze jongen is een IBL´er. Taaldeskundige dus. Alhoewel een enkele docent op Inholland dit misschien wat zal ontkrachten.

Ik betrad het lokaal en nam plaats. Ik kreeg het formulier en.....hoppakee. Ik wist gewoon op 2 a 3 woorden na, bijna alles zeker. Een half uurtje later stond ik met een grote glimlach in de gang. Eitje.

Toen volgde de mondeling op maandag. Ook dit was goed te doen. Je kreeg een onderwerp om over te praten in het Zweeds en had 20 minuten om je voor te bereiden. Kleine aantekeningen mochten mee naar binnen. Nou met mijn groepje brachten we ook dit er weer goed vanaf. De docente stelde nog wat vragen om wat meer te testen, maar sloeg mij hierbij gewoon over. Ik denk dat mijn IBL verhaal indruk heeft gemaakt. En zij dus gewoon veronderstelde dat ik het waarschijnlijk wel wist. Of misschien had ik gewoon weer es teveel gelult.

Kortom. een hoop mazzel of gewoon een hele talentvolle student. Missie geslaagd.

 

Toen was er de afgelopen woensdag. Een van de Spanjaarden was jarig en Marrie ging voor een maand op vakantie. Dus moest er even iets gefeest worden. Ik had Johannes, een Zweedse vriend van mijn cursus Internationale Marketing, gevraagd om ook te komen. Dus leuk feestje in een van de appartementen. Rustig feestje eigenlijk wel. We keken wat voetbal en dronken en kletsten wat. Tijd om naar Flamengo te gaan. Woensdagavond Karaoke-avond. Nou ik heb het geweten. Dit werd mijn tweede keer dronken in Zweden.

Na een beetje rondgekeken te hebben en te hebben gedanst, kwam Johannes met een idee. Onze nieuwe vriendschap moest gevierd worden. En misschien was het ook een leuk lokkertje voor wat vrouwelijk schoon zei hij. Dus Johannes bestelde een fles champagne en zes glazen en we namen centraal plaats aan een tafel. Nou dat was wat. Wij zaten daar me even de Big Pimps uit te hangen. Binnen vijf minuten een groep blonde dames die even de karaoke kaart wilden lenen. Dus we hadden er wel schik in en een volle tafel met voornamelijk bekenden. Ik dacht we hebben twee benen,,,,dus nog maar een flesje van mij dan.

Uiteindelijk rolden we naar buiten en waren we zo lam als het lammetje van de nationale wc-papier fabrikant. We riepen een taxi en Johannes wilde nog wat eten. Bij een tankstation bestelde de dronkenlap vier hamburgers in plaats van 2. Gekkenhuis.

Donderdagmorgen half negen werd ik wakker op de bank in de midden van mijn woonkamer. Poehee........nadorst.

 

Donderdagavond was er de gebruikelijke Tenoren-avond. Ik was nog beetje aan het nakateren en deze avond was dan ook verder niet noemenswaardig.

 

En het werd zaterdag. Jullie hebben kunnen lezen dat ik naar de kapper ging en een date had. Ik ging dus opgedoft en wel naar het centrum om mij hier bij mijn date te voegen. Ik had gepolst wat ze leuk en lekker vond, en nam haar dus mee naar de Thai. We hadden een gezellig twee-persoons-tafeltje. Ik bestelde een flesje witte wijn en een menuutje. Een leuke avond begon. Interessant gezelschap, mooi gezelschap. Goede gesprekken en de tijd die vloog. Eigenlijk verliep het perfect. Enige vreemde in deze atmosfeer was Johannes. Hij had ook een date en ik had hem verteld dat ik dacht aan de Italiaan. Dus hij zat bij de Thai met de gedachte, dat we dan niet in hetzelfde restaurant zaten. Nou.....we zaten precies achter elkaar. Komische situatie.

Uiteindelijk boven mijn verwachting ging de jongedame nog mee stappen. Gezellig naar Bolanche. Hier voegden we ons bij mijn stapmaten. Errug gezellig en gewoon lekker normaal en rustig.

Mijn date werd aan het einde van de avond opgehaald, maar was zo vriendelijk om nog even te bellen bij thuiskomst. Ze had een geweldige avond gehad, net als ik. En waarschijnlijk komt ze dit weekend met vriendinnen naar mij. Ik krijg Bart en Arne over dit weekend, dus heb ik voorgesteld te borrelen bij mij alvorens uit te gaan. Jaah mensen, nog geen smeuige details die zijn er nog niet. Maar een vervolg is er .......

 

En nu.....is het weer gewoon dinsdag. Morgenochtend lekker de was doen..... en schoonmaken...als je logees krijgt moet het fris zijn he.

 

Hej da

Hej hej,

 

nou het is dan zover. Na bijna twee-en-halve maand is Dennis naar de kapper geweest. En kapsels dat is wat hier in Zweden hoor. Het zegt misschien wel genoeg, dat deze plaats meer kapsalons heeft als bars. Zweden zijn veel meer als nederlanders bezig met hun haar. Je ziet dan ook heel veel verschillende en errug moderne kapsels op een dag.

Maar dat geldt evenzo voor de mode. De mensen hier zijn gewoon errug modieus. Iets wat ik eigenlijk altijd wel erg leuk vind.

 

Dus ging ik vandaag op pad. Gelukkig stopte ik even in het winkelcentrum Kupolen, vlakbij mijn huis, om sigaretjes te kopen. Hier kwam ik een Nederlandse knul tegen die ik hier ontmoet heb. Die vertelde mij net voordat ik naar het centrum van de stad wilde lopen, dat dit vergeefse moeite zou zijn. De winkels in het centrum sluiten om 2 en sommige om 3 uur op zaterdag. Dus besloot ik het er maar op te wagen om naar de drop-in kapsalon in het winkelcentrum te gaan. Even voor de duidelijkheid, je hebt zeg maar het stadse centrum, de binnenstad, en Kupolen zeg maar de Ridderhof. Dit om verwarring te voorkomen. Onze Zweedse Ridderhof, was dus de optie. Hier zijn de winkels wel gewoon tot vijf uur open.

 

Dus ik naar binnen. Er was nog een plaatsje om vier uur. Ik heb even wat rondgedwaald in het winkelcentrum en wat gegeten tot ik aan de beurt was. Vier uur. Oke, op hoop van zegen dan maar. Ik bleek genknipt te worden door  een jong ventje. Even was ik een beetje angstig; jong ventje en een open kapsalon en winkel in één.

Maar het viel mee. De jongen vroeg me wat ik wilde. Waarop ik hem vertelde het achter iets langer te laten en het verder voornamelijk een beetje uit te dunnen. Hij begreep me niet gelijk helemaal en dus vroeg ik hem of hij een beter idee had. Als ik hem vertrouwde wist hij wel wat. Dus Dennis dacht, who cares. Ik gaf hem dus opdracht er maar wat leuks van te maken. Nou het is even wennen moet ik zeggen ...

 

Maar al met al viel het allemaal best mee. De jongen was een Zweedse Asurier. Dit is het volk dat het voormalige Babylon bevolkte, zeg maar een volk zonder land. Maar het was een aardige knul. Hij vroeg me waar ik vandaan kwam en hij vertelde zijn verhaal. De jongen kwam uit een kappersfamilie in Stockholm en wist eigenlijk niet beters dan dit vak. (Dit gaf me overigens een stuk vertrouwder gevoel)

Hij was net als ik een vreemde in deze stad. Hij woonde hier ook pas, vier maanden. Hij had deze zaak gekocht. De jongen was dus de eigenaar, iets wat mij een nog vertrouwder gevoel gaf overigens. Ik gaf hem wat marketing-ideetjes en hij maar knippen. Leuk gesprek en een ongelooflijke hoeveelheid haar die ik zag verdwijnen.

Hij vroeg welke voetbalclub ik support. Ik vertelde over Feyenoord en hij vertelde mij dat hij supporter was van.....jawel FcTwente.

Zijn beste vriend was pas naar Nederland verhuist en voetbalt daar.

Iemand ook van diezelfde kleine gemeenschap. Het was Twentes nieuwe aankoop Tourma. Ik kon hem hierop meedelen, dat deze knul gister gescoord had en hele goede berichten verwierf in de Nederlandse voetbalmedia. Dit deed de kapper deugd.

Het gevolg was dat ik nu een hele moderne coupe heb en een nieuwe kennis in deze saaie stad. Ik moet toegeven het is ook voor mij even wennen, maar niet allen voor mij. Ik liep terug naar huis en groette een studiegenoot, ik werd niet eens herkend haha.

 

Vanavond heb ik een soort van date met een Zweeds collegaatje. Laten we hopen dat zij me nog wel herkent. En waarschijnlijk eindigt deze dag weer in de lokale nachtclub Bolanche. Hier zal ik de kapper ook weer zien. Ach wel lachen toch? Je laat je haar knippen en doet gelijk weer wat kennissen op. Dus eerst daten en dan lekker een biertje drinken met je kapper. Rare wereld dat Zweden.

 

Mensen...ik voeg twee foto's toe van mij en mijn nieuwe coupe.

Overigens heb ik een beperkte fotoruimte dus zal ik foto's gaan vervangen binnenkort. Dus heb je foto's gemist, dan kijk je te weinig. Ik zie een hoop hits op de site, maar laat ook gerust een berichtje achter als je hier geweest bent. Dan weet ik ook wie de bezoekers zijn. Het is niet verplicht, maar zeker niet verboden.

 

Mijn belevenissen van deze week laat ik jullie een dezer dagen meebeleven in een ander verhaal.

 

Hej da,

 

Dennis

Hej hej,

 

eindelijk weer eens een update uit het verre Zweden. De laatste twee weken kwam er niks van terecht. De eerste week was best saai en de tweede week was ik ziek. Keelpijn errug vervelend zo te zeggen.

Er waren al klasgenoten uit Nederland die zich afvroegen of ik nog leefde... jawel still alive and kicking.

Dus ga er lekker voor zitten. Ik hoop dat het nu wel lukt, want zojuist ben ik het hele verhaal verloren als gevolg van een storing.

 

De eerste week was zoals gezegd best saai. De woensdag was er echter een leuk afscheidsfeestje voor Danny en Marthe, twee Basken die vertrokken. Dit was best gezellig. Er was een nieuwe gast op het feestje aanwezig. Een Nederlander. Opvallend figuur. Een man van ongeveer 40 jaar oud, rond de twee meter, uit de Bollenstreek en dus werkzaam in de bloemen, look a like van Binsbergen, mephisto´s en een buiktas. Het leverde vreemde ideeën op: Is iemands vader over? of Heeft hij errug lang over de middelbare school gedaan?

Ik ontmoeette de man in de keuken. Hij was toerist zo vermeldde hij.

Lisa ons feestbeest uit Estland had een vriendin over, van een jaar of 20,  die in Jönkoping studeert. En wat bleek.....de man was haar vriendje. Hij verhaalde over hoe hij haar had ontmoet via een internetadvertentie en vertelde vol trots bijna net zo oud als haar moeder te zijn. .....Gadverdamme wat een oude viezerik dacht ik zo.. Uiteindelijk gingen we gezamelijk naar Tenoren, onze studentendisco en dit was meer dan geslaagd. Druk en gezellig...het was een keertje op woensdag als gevolg van een beurs die er die dag was op school.

 

De vrijdag was de volgende noemenswaardige dag in deze saaie week. Ik begaf mij de vrijdagavond richting Flamengo...een bardancing...zoals gebruikelijk. Hier trof ik veel medestudenten en het was een goede avond. Al bij binnenkomst werd ik aangeklampt door een buitengewoon aantrekkelijke jonge Zweedse schone die errug geïnteresseerd was. Echter ze kon haast niet op haar benen staan en ik was nog nuchter....dus..nee toch maar even niet meid. Maar jullie allen kennen Dennis.....half twee was ik ook aardig van het pad af...dus ging ik toch maar in op haar avances. En hier begon het zooitje. Ze nodigde ons (Floren(Frans), een Zweed en mij) uit voor een afzakkertje bij haar. Ach...gezellie doen we. Bij binnenkomst bleek echter dat we te maken hadden met een hoog Idols gehalte zeg maar. Ik vond direct in de midden van de kamer op haar bed een naaktposter van Pamela Anderson. Erg ongebruikelijk in een meidenhuiskamer. Ze vertelde dat ze dezelfde tattoo wilde als Pamela en het was dus studiemateriaal. Pamela heeft een tattoo van boven haar billen tot in haar bilnaad. Maar voor het geval wij mannen dit niet begrepen, liet de jongedame haar broek en public zakken om het aan te wijzen. Errug vreemd. Dit herhaalde zij drie keer ....just to be sure. Het was duidelijk het meisje wilde Pamela zijn. Dit terwijl ze meer op Christina Aquilera leek. Maar het werd vreemder. Gezellig op de bank, kwamen er foto's uit de kast. Ze bleek naast school, lingeriemodel te zijn. Ze wilde onze mening...errug vreemd dit. Om deze abnormale avond nog gekker te maken, pakte ze haar gitaar.Nou mensen....Idols. 'I feel it in my fingers' van Wet Wet Wet. hoe toepasselijk. tenminste dat moest het voorstellen. Wij natuurlijk applaudiseren...ja harstikke goed meid.....jemig wat vals.

Toen Floren was vertrokken en de Zweed in slaap viel....was ik haar doel. knus hoor. Maar de Zweed werd wakker en even later vielen ze beide in slaap. Ik pakte mijn biezen en vertrok. Vreemde nacht.

 

Zaterdags ben ik gezellie met de Finnen wezen stappen en heb ik me voortreffelijk gedragen. En op maandag.....was ik ziek......tot donderdag. Bed haast niet uitgeweest en school gemist.....rot dus.

 

Maar de donderdag moest er weer gewerkt worden. Rustig avondje gelukkig. 71 mensen over twee verdiepingen met een ploeg van 12 man.

Ook de afterparty voor personeel was rustig. Maar toch speelde deze jongen om 6 uur 's morgens nog piano in de bar. :)

 

De hierop volgende vrijdag was ook meer dan geslaagd. Na overdag wat te hebben uitgerust, was er 's avonds een feestje bij de Polen die vlakbij mij wonen. Ik werd allervriendelijkst ontvangen door de aantrekkelijke vrouw des huizes en het huis was overvol. Ik denk het drukste feestje tot nu toe. Maar zo rond een uur of 10 werd de pret wat gedrukt. De bel......politie...wijkagent....geluidsoverlast. We moesten wat anders gaan doen. Dus iedereen pakte zijn biezen en we gingen.....jawel naar Flamengo. Hier was het lekker druk en eindelijk eens echt gezellig. Mijn Zweedse maat had al verteld dat de Zweden salaris kregen die week en dat dus in het weekend als overloaded zou zijn, Nou dat bleek. De jongen is trouwens de receptionist van het hotel waar mijn ouders verbleven. Goede gozer en een handig contact. Hij had het dan ook reuze naar zijn zin. Het salaris was geinvesteerd in een grote fles vodka en wat tray'tjes Red Bull. Ik moch plaats nemen, maar heb het maar es bij bier gelaten. Ik heb me de hele avond reuze vermaakt en voornamelijk veel gelachen met de Poolse gastvrouw. Ze had een tongpiercing laten zetten. Ik bier en zij ijsklontjes. Ook heb ik het uiterste uit mijn overweldigende danskwaliteiten gehaald. Wat resulteerde in hevige latin met twee dames: de poolse en hongaarse. Dikke pret.

Marie wist uiteindelijk een afterparty, maar kwam zelf niet haha. Dus ging ik met de Hongaren, Polen en Txema en een overgevlogen maat naar de party. Het was een koppie thee en toastjes bij een Zweed thuis. Best apart.

 

De zaterdag was een uit duizenden. Ik had met enkele mensen afgesproken te gaan skiën. Dit was geweldig. Om negen uur stond ik stipt voor de universiteit. Enkel.......ik was de enigste. Ik belde Teun die rustig zat te ontbijten. Maar hij verzorgde wel dat ik even opgehaald zou worden voor het geval dat. Dus even later dook er een Oostenrijkse auto op uit de ochtenddauw. Teun en Thomas...zo we waren al met drie. Nu de andere drie nog. Ik stapte in en we zetten koers terug naar Thomas zijn huis. We moesten zijn agenda halen met de telefoonnummers van de anderen. Uiteindelijk troffen we elkaar op de parkeerplaats van het winkelcentrum. We waren compleet.

Rafael reed in de auto van een duits meisje...we mochten die lenen.

 

De groep:

Rafael, semi-professionele skiër uit Valdisère (schrijf ik dat goed) gespecialiseerd in freestyle, brengt bijna alle tijd door op een berg.

Thomas uit Tirol, voormalig lid van slalomteam.

Teun, onze Brabantse kamikaze.

Txema en Jon de ingevlogen maat die wilde snowboarden.

Ik

 

We vertrokken naar Romme Alpin, zo'n kwartiertje van het centrum.

Ik was hier al eerder geweest met mijn vader. Waren er toen echter acht man aan het skiën, het waren er nu 800. Wat een drukte. Maar begrijpelijk. Schoolvakantie voor de kleintjes, salarisweek, verse sneeuw. Tot mijn verbazing had Rafael wel drie paar ski's en een snowboard uit Frankrijk meegenomen. Maar toch moesten we het een en ander huren. Dus een nummertje trekken bij de verhuur en wachten.

Dertig nummers voor ons. Dus we besloten in de tussentijd maar even skipassen te kopen. Bij terugkeer bij de verhuur bleek het wat op te schieten.

Plotseling klonk echter mijn naam. Ik keek rond maar zag niets. Tot een lange onder zijn muts verscholen gedaante zich een weg in mijn richting baande. Tot mijn verbazing was het Thomas van de locale bvv Barendrecht....ik wist dat hij in Stockholm studeerde maar dat was toch een eindke weg,,,,puur toeval dus.....nog verbaasder was ik toen ook Joyce (Heerjansdam) opdook,,,,even kort gebabbeld....wat is het wereldje toch klein.

Toen waren we aan de beurt. Alle spullen in bezit..op naar de lift.

Hier had ik al de grootste lol. Txema ging voor het eerst skiën,,,maar hij wilde gewoonweg met ons in de stoeltjeslift naar boven stappen. Ik heb hem dit toch maar afgeraden. Beetje gevaarlijk de eerste keer gewoon bovenop beginnen. Dus wij gingen even een keer naar boven en lieten Txema beneden even wat proberen.

Om eens te kijken hoe goed ik zelf nu eigenlijk ben, besloot ik bij de eerste afdaling maar gelijk achter Rafael aan te duiken. Ik kon kort achter hem blijven en tot dan toe had ik het idee dat er niet zo'n wereld van verschil was. Tot het moment dat er voor mij een schans opdook....ik denk die neem ik niet......maar Raf die wel.....benen tegenelkaar, armen wijdgesprijd een draai van 360 graden en gewoon op zijn voeten naast me landen. Okey....duidelijk....hij kan wel wat meer toch. We wachtten even en ok de rest verscheen. Op naar beneden. Hier gingen we even bij Txema kijken. Nou mijn mond viel open. In plaats van wat klunen en aanklooien. Was hij gewoon direct in de sleeplift gestapt en naar eigen zeggen was mijnheer al zonder vallen beneden gekomen. Dus.....deze idioot stapte maar direct in de stoeltjeslift met ons mee. Respect. Hij bracht het er met een keer vallen van af. Wat andere brokken  volgde nog op de dag..maar we namen hem dan ook een paar mee van een zwarte piste met een stuk van bijna 90 graden. Dus errug knap kun je zeggen na een eerste dag. En ook errug  vermakelijk een Spanjaard van 1 meter 60 op ski's.

Rond de middag was er behoefte aan een break en eten. Dus gezamelijk namen we plaats in het fastfoodhok beneden aan de piste en verorberden een hamburgermenu. Na de lunch begon er nog meer lol. Buiten gekomen waren Teun zijn stokken gejat. Na lang zoeken en dubben besloot hij toch maar een ander paar te nemen. Twee prachtige witte met groene bloemetjes. Bovenop de top gekomen...zeek ik haast in me broek van de lach. Daar kwam Teun de stokkendief....twee verschillende lengtes. Na enkele afdalingen en wederom een aankomst op de top, kon je me helemaal wegdragen. Een streng ogende Zweedse vrouw met vier paar stokken onder de arm, stoof op Teun af. Of die stokken van hem waren. Onze eerlijke Brabander zei netjes nee. Hierop volgde een scheldpartij die zijn weerga niet kent. 'You have to know you destroyed someone's day mister'...Teun keek wat beteutert en kon wachten op een hoop plagerij de verdere dag. Toch kon ik niet laten hem eerst te vertellen de volgende keer misschien wat minder opvallende stokken te stelen en de vrouw te vragen hoeveel dagen zij wel niet verziekt had met vier paar stokken. Ze vond het niet leuk van me..

Maar Teun leende Thomas zijn stokken en die skiede verder zonder. We sloten de dag heerlijk af met wat afdalingen en keerden voldaan terug naar huis. Ik heb zelfs toch nog wat geleerd door het goed observeren van kleine technische dingetjes bij Rafael en Thomas. En voor een Nederlander ski ik sowiezo best goed. Maar mooie dag.

'

We rustten wat uit en 's avonds weer op stap...zaterdag he. Bolanche was lekker druk en ik moest zelfs in de rij staan. Echter er waren weinig bekenden. Uiteindelijk vond ik de Finse meiden en Eva met vrienden. En tot mijn eigen verbazing had ik uiteindelijk een hele leuke avond met Hector.....waarmee ik eigenlijk nooit echt contact heb....het is overigens de snelle vos..(zie een eerder verhaal ;))

We eindigden deze waanzinnige leuke zaterdag bij Txema thuis...waar we nog wat dronken op het afscheid van Kiko die vandaag (woensdag) vertrekt. Dani...normaal errug rustig....stal hier de show hij was wel zo geestig en bezopen. De man begon met het uitpluizen van Lydia's portomonee en vond uiteindelijk een adres van een jongen met telefoonnummer. Ik grapte dat het haar callboy wel zou zijn. Dit vatte Dani echter niet. Dus werd hem de betekenis uitgelegd. Dani echter zijn wereld stortte in. Zijn jeugdidool Clint 'Dirty Harry' Eastwood .....was een mannelijke prostituee?....En nog steeds hoort hij het verschil niet tussen cowboy en callboy. Maar het was hem wel duidelijk nu waarom hij 'dirty'werd genoemd. Alhoewel hij dat toch wel een raar combi vond met een 'clean' woud in het oosten....

Kortom hoop lol en onzin...

Prima zaterdag.

 

De zondag lekker gevoetbald en gevolleybald. En na afloop eindelijk kunnen cammen met mijn ouders en broer met aanhang, die weer terug zijn uit Oostenrijk. Dit tot aller genoegen.

Maandag en vandaag lekker naar school geweest. De hele dag vandaag in het teken van de wondere wereld van Marketing.

Ja ja eindelijk weer wat ritme en een normale week.

 

En morgen?........Tenorenavond.....vrijdag....toets....poehee

 

 

Jullie zijn weer bij.

Afgelopen weekend ben ik naar Västerås afgereist. Een verschrikkelijk leuke ervaring. Ik moest om 12:34 de trein hebben. Dit haalde deze jongen natuurlijk niet. Oorzaak:lichtelijk traag na de carnaval en blubber uit de kraan. Lekker is dat. Er zijn enkele graafwerkzaamheden bij mij voor de deur en deze fijne figuren hadden een waterleiding geraakt. Ik ben dus maar niet gaan douchen en met mijn hoed van mijn maffiakostuum in de trein van 14:34 gestapt. Dit om mijn slechte haardag te verbergen.

Ik kwam even na vieren op de plaats van bestemming aan. Hier vond ik Arne en Peter in de vertrekhal om mij op te halen. Bij het verlaten van het station zag ik al dat Västerås veel meer een stad is dan Borlänge. Meer winkels en meer inwoners. Natuurlijk gingen we zoals een goede IBL'er betaamt eerst naar de drankenhandel om wat bier en sterkere versnaperingen te halen voor de avond. Daarna was de H&M aan de beurt. Arne en Peter moesten een rood shirt kopen voor de valentijnsparty (dresscode:mannen rood, vrouwen roze) en ik 2 boxers omdat ik anders net niet uit kwam met mijn wasschema. Hierna de bus in richting het studentenhuis waar de jongens verblijven.

Aangekomen bij het studenthuis, zagen we Bart arriveren van de universiteit. Dit al scheldend en tierend op zijn fietsie. Bart had net een fiets gekocht van een maffe afrikaan; lekke band en de hele dag een aflopende ketting. gheghe. Maar al met al´, we waren compleet dus het feest kon beginnen. '

Eerst heb ik eens even een douchje gepikt bij Arne. Later op de avond, fris en klaar voor het feesten, hebben we eerst maar eens wat pilsjes opengetrokken. Toen ging het downtown. Éerst werd ik naar een skybar ontvoerd. Heel gaaf. Een luxe bar gelegen op de 27e verdieping van een gebouw. Uitzicht over de gehele stad. Na twee pilsjes en een ontmoeting met door de jongens opgedane vrienden aldaar, gingen we met enkele locals naar een voor iedereen nieuwe nachtclub. Wat een tent. Verschrikkelijk trendy, alles wit, lounchebanken, verschrikkelijk mooie vrouwen en ...heel veel homo's. (he peter.....6 keer sjans). Zoals viel te verwachten kende Bart de eigenaar al en stonden Bart en ik al weer rap op het podium (met paal) te dansen. Leuke tent, leuke lui. Geslaagd.

Ook in Västerås sluiten de clubs om 2 uur. Dus begaven we ons weer terug naar huis. Hier belandde we nog enige tijd aan de keukentafel. Onverstandige zet. Arne en Peet gingen naar bed. Bart en ik wilde nog een pilsje. Maar na het bier vond Bart een fles met een aardig restje cognac. Dat lust deze jongen wel. En jawel....daar zaten we dan lam in de keuken om half negen. De grootste lol....de grootste kater de dag erna. Haha.

 

Zaterdagmorgen. Jemig wat een koppijn. Dit duurde tot het avondeten. Zelfs een sigaret smaakte me niet. Maar ik voldeed aan een bekend IBL-gezegde : 's Avonds een vent, 's morgens absent.

Maar de lucht klaarde en mijn hoofdpijn ook. Dus tijd voor een nieuw feestje. De Valetijnsparty. Bepakt en bezakt met bier en andere versnaperingen naar de party. Deze was in de kelder van een ander studentenhuis. Het was errug leuk aangekleed, overal roze versiering en rode harten. Iedereen kreeg een nummer opgeplakt, dat correspondeerde met genummerde enveloppen aan een grote wand. De enveloppen dienden om berichten in te ontvangen en achter te laten. Errug leuk idee. 

Natuurlijk bracht dit Bart en mij op een nog leuker idee.Shawn de homofobe bewoner van zijn studentenhuis moesten we maar is op de korrel nemen. Als het iets homosexueels is raakt deze man in paniek. Dus hebben wij maar is leuke gaypost voor Shawn achtergelaten.

Hierna werd het tijd maar eens wat te posten, er liepen namelijk schoonheden genoeg.Eerst liepen we een rondje om de nummers te bekijken. Uiteindelijk was dit niet meer nodig. De eerste meid die ik passeerde, wilde aandacht. Aardig gek, wel gezellig. Knus danspartijtje, knus onderonsje. En natuurlijk Peet gelijk met de camera erboven op. Nog geen paar minuten later volge er een bijna verkrachting door drie dronken Poolse dames. Ja, ik had een aardig pilsje op, maar het beviel me eigenlijk allemaal wel.

Als donderende afmaker ontmoette ik onderweg naar de toilet een Zweedse dame en haar vriendin met wie ik al eerder had gesproken. Wat denk je? Weer een zoen..boven op me bakkes. Wat is dit voor land? Wat zijn dit voor feestjes? In Nederland doe je moeite en hier loop je een rondje en wordt je gewoon belaagd.

Uiteindelijk heb ik de rest van het feest gezellig met de Zweedse dame doorgebracht. Niet de oogverblindende schoonheid zoals je die hier regelmatig treft, maar toch zeker een hele aardige meid.

(Jah jongens.....dit zijn de verhalen die jullie alleen maar wilden horen) Dus het probleem van het kussen dat ik vergeten was mee te brengen naar de jongens, was hiermee opgelost. De betreffende Zweedse had wel wat kussens, maar ik mocht er ook wel één delen. Jullie kennen me, daar zegt deze jongen geen nee tegen. Zo gezegd zo gedaan.

 

Zondag een beetje geluierd en met Bart naar Feyenoord geluisterd. Lekker hoor: 7-0. En Leo terug. Uiteindelijk was het de hoogste tijd weer eens af te reizen naar Borlänge. Thuisgekomen na een vermoeiende rit, wachtte de kennismaking met de overgekomen vriendin van mijn roommate. Leuk stel en lekker samen gegeten.

 

Een geslaagd weekend, een geslaagd land en nu.....eindelijk weer eens even gewoon een dag school.